TSH ,overgang, burn out?

Als je schildklier te weinig of geen hormoon maakt met aandacht voor klachten, symptomen en behandelingen als levothyroxine (alleen T4) of levothyroxine plus liothyronine (T4 plus T3)
EvaLuna
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 nov 2017, 12:10

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door EvaLuna » 20 jan 2018, 20:08

Ok, duidelijk.
bedankt voor je feedback. Heel fijn.
Ik zal het zo opvolgen en id pas na 7 weken weer laten prikken.
Laat ik weer horen.

EvaLuna
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 nov 2017, 12:10

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door EvaLuna » 04 feb 2018, 21:38

Ik word er zo moedeloos van... het lijkt eerder alleen maar alsof het slechter gaat. In die zin dat de vermoeidheid en de onverklaarbare spierpijn zich profileren. Na een uurtje bejaarden Pilates kun je mij veelal 48 uur later opvegen. De spierpijnen variëren op de dag. De fysio heeft de nek los gemaakt maar de pijn verplaatst gewoon. Word als het ware elke dag wakker met een 'nieuwe kwaal '
Ben er zo klaar mee. Slaap wel goed nu, en let op eten.
Maak mij zorgen of er niet iets anders is? Het lijkt alleen maar slechter te worden
Prikkende ogen. Zolang ik 'beweeg ' en bezig ben, gaat gaat het goed maar als ik zit, kan ik zo pitten. De ochtenden zijn het slechts met veel ochtend stijfheid
Hoe moet ik in godsnaam skiën over 2 weken? Ik wil weer surfen en mij goed voelen. Hoe lang duurt dat instellen ? Is het normaal dat je van die terugvallen hebt ? Huisarts vond 4.6 en 12.5 wel mooie waarden, maar lees hier wat anders . Dat was met 75 Mg. Slik inmiddels 100 Mg ( sinds 3 weken ) maar merk weinig verbetering. Wanneer ga ik daar iets van merken?
Anti TPO prikt huisarts niet, maar als het geen hashimoto is, wat kan dan de oorzaak van een trage schildklier zijn ?

Teun
Berichten: 957
Lid geworden op: 01 jul 2015, 15:02

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door Teun » 05 feb 2018, 00:15

Evaluna, ik zal proberen je een hart onder de riem te steken. Je waardes worden langzaam beter, dat wilnog niet zeggen dat je lichaam al op vol vermogen kan draaien. Heel veel mensen, ik ook hebben het gevoel gehad dat je steeds betoerder werd i.p.v. beter. Waarschijnlijk komt dat ook dat het ziek worden, lees het steeds slechter functioneren van de schildklier, door welke oorzaak dan ook langzaam is ontstaan en zich heeft opgebouwd. Nu krijg je ineens de nodige stoffen in snel tempo toegediend, hier moet het lichaam erg aan wenne. Het kost echt tijd en het wordt echt beter. Je moet je zelf de tijd gunnen. Geduld helpt. Ook de twijfel of er niet iets anders is is een herkenbare gedachte, je wilt snel opknappen , je wordtimmers behandeld. Maar vergeet niet dat al je lichaamscellen hebben geleden onder tekort en langzaam weer normaal kunnen gaan functioneren.
Goed overigens dat je nog weer verhoogd bent met deze waardes, ze zijn ook nog niet goed voor iemand die geen levothyroxine gebruikt, maar voor ons echt nog niet. Net zo lang blijven aanpassen tot jij je goed voelt.
Op zich maakt het voor de behandeling niet echt uit waar de oorzaak ligt, maar misschien geeft deze link je weer meer inzicht. https://www.schildklier.nl/hypothyreoidie
In ieder geval sterkte.

Gebruikersavatar
BB1100XX
Berichten: 578
Lid geworden op: 18 jul 2017, 19:06

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door BB1100XX » 05 feb 2018, 08:29

Zoals Teun mij toen der tijd ook een hart onder de riem gestoken heeft en mij er van verzekerde dat het tijd nodig heeft eer je lijf hersteld.
Kan ik dit inmiddels beamen.
Het kost veel tijd. Have mercy with the body.
Je lijft heeft het jarenlang slecht gehad en moet nu in no time knetterhard werken om alles op orde te krijgen. Dat gaat niet zo 1 2 3.

Ik kan uit eigen ervaring meedelen dat als je jezelf blijft pushen en vind dat je normaal moet kunnen functioneren dit compleet averechts werkt.
Ik begrijp dat je uitkijkt naar je ski vakantie maar wees voorzichtig met jezelf.
Doe dingen gedoseerd en neem tijd om te herstellen na een fysiek actieve activiteit.
Misschien hou je het de dag door dan langer vol ipv dat je halfverwege als een dood vogeltje op bed ligt.

100 mcg is een mooie dosis!
Laat je lijf zijn werk doen met deze dosis.
Heb geduld het word beter!!
En wil vooral niet te snel.
Ik heb dat wel gedaan, 2x zelfs. Wat er in resulteerde dat ik het hele project om zeep geholpen heb en opnieuw kon beginnen met instellen.

Het word beter, met tijd!
Sterkte!!
Waarden nuchter geprikt, zelfde prikpost, zelfde lab.
08-08-18 TSH:1,0/FT4:12,6
16-07-18 TSH:3,3/FT4:11,7
01-05-18 TSH:1,1/FT4:13,0
28-03-18 TSH:2,0/FT4:11,0
05-02-18 TSH:1,6/FT4:11,6
22-12-17 TSH:2,8/FT4:11,0

23-01-17 TSH:10,49/FT4:9,0 (diagnose)

EvaLuna
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 nov 2017, 12:10

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door EvaLuna » 05 feb 2018, 20:12

Bedankt voor jullie hart onder de riem!
Het is fijn te vernemen dat het iig 'normaal' is dat het af en toe zo slecht gaat. Dat is geruststellend.
En ik zal proberen te accepteren dat het geduld een schone zaak is. Ik heb nu al paar keer de kous op de kop gehad met sport. Ik zal hier nu een andere modus voor moeten vinden
@ BB; wat schommelen die waarden zeg! Hoe weet je dan n uiteindeljk wat die goede dosis is? En voelde je jezelf , met de waarden ook evenredig goed/ slecht ?

Gebruikersavatar
BB1100XX
Berichten: 578
Lid geworden op: 18 jul 2017, 19:06

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door BB1100XX » 05 feb 2018, 21:37

Hoi!
Ik neem aan dat je de waarden bedoeld in mijn onderschrift.
De waarden die ik daar nu heb staan is dus precies die fase dat ik te snel ophoogde zonder controle van een arts, waarin ik snel resultaat wilde behalen om snel weer de oude te zijn. En daarom kan ik je uit eigen ervaring meedelen dat dat averechts werkt.
De juiste dosis is voor ieder persoon anders, Kiek heeft inmiddels mijn setpoint berekend met de waarden die ik heb, daaruit komt een combinatie waar je veilig naartoe kan werken zeg maar. Inmiddels ben ik daar bijna, dus zijn het nu baby steps om langzaam dichter in de buurt te komen, en het vertrouwen als ik daar ben dat ik me beter voel. Hopelijk zonder rest klachten.
Ook ik heb nu een fase dat ik snachts weer slecht slaap en soms uren wakker lig of zo ligt slaap dat het voelt alsof ik wakker ben omdat mijn hoofd druk is.
Maar het word vanzelf weer anders, het gaat met zoveel ups en downs de ene keer sneller dan de andere dat het eigenlijk niet eens meer de moeite is om het te beschrijven op het forum. All part of the deal.
En de keuze aan medicijn speelt ook een grote rol, ik heb nu vergelijking materiaal omdat ik nu 2x gewisseld ben. Nadat alles in de soep liep ben ik opnieuw begonnen met thyrax en ik merk duidelijke verschillen. Het moet alleen nog blijken hoe het verder gaat lopen.

Tussen het begin van mijn behandeling in maart 2017 tot de slechte waarden die je kan zien eind 2017 ( mijn euthyrox fase) Heb ik zeer zeker hele goede periode gekend, perioden waarin ik het gevoel had dat ik gewoon normaal was, op het afhankelijk zijn van medicatie na.
Daarom weet ik nu ook, en is het besef er ook echt dat ik het rustig aan moet doen, en zelfs nu vind ik het lastig want weetje, het leven gaat door.
Voor mij is mijn rijbewijs halen iets heel groots, waar ik al 5 jaar heel hard voor bezig ben, en achteraf gezien, mijn gezondheid al meermaals roet in het eten gegooid heeft, maar sooner or later zal ik het project moeten afronden. Life goes on! Niet alles kan op hold.
Vlak voor het misging eind vorig jaar was ik ook lekker bezig om mijn spieren weer te trainen, ik heb zelf heel erg last van kracht verlies in mijn armen, en dat geeft in mijn leven problemen bij de simpelste dagelijkse ditjes en datjes, afwassen/afwas opruimen, bed verschonen, was ophangen, boodschappen tillen.
Ik was zo trots dat ik zo ver kwam, ik kon eindelijk bijna 1 heel uur zwemmen, dat was een winst van 90% ik heb sinds 2016 eigenlijk niet meer normaal 10 minuten kunnen zwemmen zonder de rest van de dag 'voor dood' in bed te liggen.
En nu ben ik dat resultaat kwijt, maar ik weet wel. Als ik me weer beter voel, met tijd en doorzettingsvermogen kan ik het zelfde resultaat behalen, en misschien wel meer resultaat. Door het regelmatig actief zijn, fietsen, zwemmen, wandelen en andere oefeningen voelde ik me ook een stuk beter.
Als je je zo schildklier duf voelt heb je geen zin om te bewegen i know. Maar het helpt je herstel wel. Osteopaat zei, al wandel je maar 30 min.
Daar ben ik inderdaad mee begonnen, dat werd al snel een uur, daarna avond 4 daagse 5 kilometer ter 'revalidatie' uiteindelijk heb ik meerdere 10 km dagtochten gewandeld. Zelfs in Arnhem, voor mij de andere kant van het land.
Vroeger was dat normaal, zonder te trainen ff hike lopen. Deed je gewoon. Nu is het een prestatie waar ik super trots op ben! Ook al ben ik na afloop gesloopt.

Het is misschien wat vreemd om te zeggen,...
Door het besef dat ik mijn leven bijna kwijt geweest ben, zo heb ik de fase voor mijn diagnose wel echt ervaren. Er zat weinig leven meer in.
Is dit wel een tweede kans om te leven, ECHT TE LEVEN! De dingen te doen waar ik van binnen een bruisend gevoel van krijg.
De dingen die ik altijd heb willen doen, en altijd uitgesteld heb want ... kan niet, lukt niet... en altijd dat eeuwige geen geld.
Niet meer uitstellen, maar gewoon DOEN.
Wat er veranderd is, is dat een wandeltocht van 10 km echt als een overwinning voelt en 55 minuten zwemmen ook.
Dingen die gezonde mensen als vanzelfsprekend zien, zijn voor een schildklier patiënt niet zomaar vanzelfsprekend.
Wat ik wil zeggen denk ik, ondanks dat het niet de leukste en prettigste manier is om levenslessen te leren, heb ik er tot nu toe al heel veel van geleerd. Betreft schildklier specifiek en de ernst daarvan, dankzij veel mensen hier op het forum.
Maar ook veel over mezelf, persoonlijke ontwikkeling.
Ik heb geleerd om er het beste van te maken inclusief stapjes terug, en als ik me goed genoeg voel er ook het beste uit te halen.
En dat is iets wat ik voor iedereen wens. Het besef dat je zelf de Kracht & de Macht hebt om keuzes te maken en er nog iets moois van te maken, ondanks alle stenen die het leven je toewerpt.
Waarden nuchter geprikt, zelfde prikpost, zelfde lab.
08-08-18 TSH:1,0/FT4:12,6
16-07-18 TSH:3,3/FT4:11,7
01-05-18 TSH:1,1/FT4:13,0
28-03-18 TSH:2,0/FT4:11,0
05-02-18 TSH:1,6/FT4:11,6
22-12-17 TSH:2,8/FT4:11,0

23-01-17 TSH:10,49/FT4:9,0 (diagnose)

EvaLuna
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 nov 2017, 12:10

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door EvaLuna » 19 mar 2018, 12:00

Na meer dan 8 weken nu weer geprikt. TSH van 0,4 en FT4 van 14 en T3 0.9 dosis 112.5 mg
Ik voel mij redelijk. Wintersport was super en heerlijk geskied. Geen klachten ondanks ook nog een menstruatie tussendoor.
Maar heb ook weer terugslag gehad. Het lijkt soms of je lijf even moet wennen aan dosis, dan gaat het tijdje goed en dan krijg je weer soorgelijke klachten als ervoor. Ik zou gevoelsmatig dus weer willen ophogen maar de huisarts geeft aan dat ik juist terug moet naar 100. Dat wil ik sowieso niet. Dus de volgende vraag rijs; hoe zit het met een laag of te laag TSH versus een gemiddeld FT4? En wat zegt een T3?
Ik wil alles behalve omlaag gaan met de medicatie, en berust dan maar in het feit dat dit het is.
Graag hoor ik jullie reacties!
Dank alvast

Teun
Berichten: 957
Lid geworden op: 01 jul 2015, 15:02

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door Teun » 19 mar 2018, 17:58

Ik zou zeggen laat de dosering dan even zoals het nu is en overleg om over een niet al te lange tijd ( 3 maanden max) opnieuw te prikken om te kijken wat het gedaan heeft. Ik zou zeker niet verhogen momenteel.

EvaLuna
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 nov 2017, 12:10

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door EvaLuna » 19 mar 2018, 19:30

Inderdaad , dat is vandaag ook afgesproken met de huisarts. Ik heb wel een nieuwe afspraak gemaakt want ik lees enorm veel over de TSH en de FT4 maar niets echt niets ( muv natuurgeneeskundige websites) over de T3 waarden. Waarom is dat? Dit is uiteindelijk, van wat ik lees, het hormoon waar het 'om gaat' ?
Bij elke meting is deze tot nu toe veel te laag en lijkt ook weinig tot niet te reageren op medicatie ?

EvaLuna
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 nov 2017, 12:10

Re: TSH ,overgang, burn out?

Bericht door EvaLuna » 24 mar 2018, 15:23

De huisarts gaf aan dat T3 prima is en dat dit niets uitmaakt. Het zal wel. Snap de rationele er nog steeds niet achter, maar geloof het wel.
Nu al ruim 8 weken op 112 Levo. Ging erg goed en bljj mee, maar vlak na menstruatie was het mis. 3 dagen geleden wakker geworden van de spanningshoofdpijn en pijn in de spieren tussen mijn schouders. Beetje snelle ademhaling en snel buiten adem. Alsof ik een soort van koorts heb. Echt bizar.
Snap er niets van, maar heb vanochtend maar een lagere dosis genomen. Misschien dat er hormonale disbalans is ontstaan door de menstruatie. Geen idee.
Voel me iig verre van goed. Kun je na 6 tot 8 weken goed ingesteld te zijn toch ook weer niet goed ingesteld zijn? Het lijkt nu of ik klachten heb van 'teveel ' levo

Plaats reactie