Wanneer je partner mogelijks hypothyreoïdie heeft

Met discussie over van alles dat met zorg en schildklier te maken heeft, maar ook met ruimte voor gebabbel
Plaats reactie
Frederik1234
Berichten: 1
Lid geworden op: 24 sep 2020, 07:21

Wanneer je partner mogelijks hypothyreoïdie heeft

Bericht door Frederik1234 »

Hoi,

Sinds de geboorte van ons eerste kindje 3 jaar geleden stel ik bepaalde eigenschappen vast bij mijn vriendin die ik niet of moeilijk kon plaatsen. Apathisch, opgejaagd, agressief, paniekaanvallen snachts... Al jaren breek ik me het hoofd of dit aan mij ligt of er iets anders aan de hand is.

Ze neemt ook al jaren medicatie voor haar schildklier en laat haar waardes regelmatig controleren. Maar toen ik de kenmerken van Hypothyreoïdie las, ging er bij mij toch een belletje rinkelen;

- depressie
. geestelijke traagheid
. toegenomen slaperigheid
. vergeetachtigheid
. emotionele instabiliteit
. futloosheid
. slechte concentratie
. ongeïnteresseerdheid
. sloomheid in denken en spreken
. geïrriteerdheid
. angst voor open en openbare ruimten
. hallucinaties en waanvoorstellingen –zeldzaam, alleen bij zeer ernstige hypothyreoïdie
. dementie -meestal bij langdurige ernstige gevallen
. manisch gedrag

Het probleem is vandaag dat ze absoluut niet openstaat voor hulp en omwille van haar stabiele waardes tijdens de controles al helemaal niet denkt dat de schildklier een impact heeft op haar gedrag. Ze legt de oorzaak voornamelijk bij mij zonder verder enige actie te ondernemen en met een uitgesproken vraag om haar verder "met rust te laten".

Klinkt dit herkenbaar voor iemand? Er kan natuurlijk ook echt iets mis zijn in onze relatie maar ik vind de eigenschappen zo herkenbaar en haar gedrag is zo vreemd...

Bedankt!
Florence
Berichten: 931
Lid geworden op: 28 jun 2017, 18:14

Re: Wanneer je partner mogelijks hypothyreoïdie heeft

Bericht door Florence »

Dag Frederik,

Wat een nare situatie. Het klinkt mij niet bekend , dwz ik herken het niet zelf. Maar jouw verhaal lijkt me eerlijk en je sluit zelfs niet uit dat er iets mis is met de relatie.

De houding van jouw vrouw , door de klachten of iets anders? Is nu niet bepaald bevorderlijk voor een goede relatie. Of voor verbetering.

Hormonen kunnen hele vreemde dingen doen met mensen. Dat is zonneklaar. En je geeft de geboorte van jullie kind aan als “ toen is het begonnen”.
Dat geeft veel verandering in een relatie.

Het is heel vervelend voor jou dat ze je buitensluit, onder het mom van” laat me met rust”.
Daar los je het zeker niet mee op.

Ben je al eens met je huisarts wezen praten? Of andere hulpverlener.
Ken je haar schildklierwaarden, zodat je ze mogelijk hier kunt plaatsen. Misschien komt daar toch iets uit wat haar klachten en gedrag kan verklaren. Bijvoorbeeld te weinig medicatie voor de schildklier?
Slikt ze andere medicijnen? Met bijwerkingen?

Ik zelf ben ook niet de vrolijkste en kan me terugtrekken als de klachten de pan uit swingen.
Maar juist dan heb ik mijn partner heel hard nodig.

Het zijn heftige klachten die je beschrijft, zoek hulp, want dit is niet iets wat je in je eentje kunt oplossen. Dat blijkt na 3 jaar.

Wens je veel sterkte en succes,

Hartelijke groet, Florence
Gebruikersavatar
Miss E
Berichten: 841
Lid geworden op: 18 jul 2017, 19:06

Re: Wanneer je partner mogelijks hypothyreoïdie heeft

Bericht door Miss E »

Dag Frederik,

De klachten die je opsomt in het lijstje herken ik wel als hypo klachten.
Een groot deel van deze klachten ervoer ik ook toen ik op mijn ziekst was.

Zoals Florence ook aangeeft, ken je haar bloed waarden?
Tegen mij werd namelijk ook heel lang door artsen gezegd dat mijn bloed waarden goed waren en er niks aan de hand was terwijl ik mezelf steeds verder voelde afglijden.
Welke medicatie slikt ze ? en hoeveel? en daarnaast wat zijn de waarden?
Dat lijken mij op dit moment de belangrijkste vragen.
Praten met een hulpverlener zoals bijvoorbeeld de huisarts lijkt me geen slechte suggestie.
Zodra een partner binnenkomt met zorgen over de gezondheid van iemand mag ik toch hopen dat dat wel een bel laat rinkelen dat het gewoon echt niet goed gaat.

Kwa des interesse naar hulp /suggestie toe.
In het begin toen ik ziek was geloofde ik de artsen ook nog op hun woord.
Tot het me dankzij dit forum stapje bij beetje steeds duidelijker werd dat schildklier ziekten zo complex zijn dat artsen echt niet alles weten.
Dat merk je alleen al aan de ervaringen die je hier op het forum kan lezen van lotgenoten die de meest tegenstrijdige informatie naar hun hoofd krijgen.
Misschien is dat iets wat je vrouw ook ervaart? dat het te moeilijk, en frustrerend is om er uberhaubt over na te denken dat de arts er misschien naast zit, en er wel op medisch vlak iets aan de hand is waar hulp bij geboden kan worden.

Als ik jou was zou ik het probleem niet direct op jezelf betrekken (makkelijk gezegd uiteraard)
Maar tekort (en teveel) hormonen zijn beide niet gezond voor ons menselijke lichaam.
Maar ook voor onze geest en gedrag niet. Het teveel of tekort heeft nagenoeg overal invloed op.
Dat dit probleem mogelijk na een zwangerschap zou kunnen optreden is opzich niet heel vreemd.
Wat dat hoofdstuk betreft heb ik geen ervaring, maar ik lees wel ervaringen van lotgenoten op het forum over schildklieren die vervelend gingen doen na de zwangerschap.

Ik wens je veel succes en sterkte! hopelijk kun je een manier vinden om toch te communiceren met je vrouw, en aan te geven dat je je oprecht zorgen maakt zonder dat ze het gesprek afkapt.

Take care!
Plaats reactie