Twijfelachtig

Voor iedereen die nieuw is op het forum: van harte welkom, stel je voor en we helpen je op weg!
Plaats reactie
Logano
Berichten: 1
Lid geworden op: 06 dec 2017, 14:59

Twijfelachtig

Bericht door Logano » 07 dec 2017, 09:08

Beste allemaal,

Ik heb me hier aangemeld aangezien ik een beetje in dubio zit.
Ik heb wel eens vaker een dip gehad, dat het even niet zo lekker gaat, niet zo lekker in je vel zitten. Maar na een tijdje dan kom je weer uit het dal en gaat het weer een tijdje goed, lekker in je vel en weer positief zijn.

Maar afgelopen jaar heb ik veel moeite gehad om mijn hoofd boven water te blijven houden. Ik kom maar niet uit die enorme dip. Ik heb me zelfs zo slecht gevoeld dat ik serieus dacht dat ik een depressie zou hebben. Ik had echt enorme depressieve gevoelens en nu nog regelmatig.

Ook dit jaar begonnen de stemmingswisselingen enorm op te spelen. Meestal een week voordat ik ongesteld moest worden. Enorm geïrriteerd, agressief en het andere moment snap ik niet waarom ik zo doordraai. Ik schrok er dan gewoon zelf van. En mijn vriend was natuurlijk de dupe, want daar reageerde ik dan alles op af. Totaal niet gezellig voor hem natuurlijk, als ineens niets goed is en ik kwaad wordt om de kleinste dingen. Ik las over PMS en kon me goed vinden in de verhalen van mensen op internet. Net wanneer ik op het punt stond om naar de dokter te gaan voor een andere pil bleven de klachten weg. Het was een stuk rustiger ook een stuk rustiger in mijn hoofd. Ik merkte dat die buien niet meer zo extreem waren. Dus toch maar niet naar de dokter en het eens aankijken een paar maanden.

Afgelopen jaar heb ik ook een zeer onregelmatige stoelgang. Eerst kon ik iedere dag naar de wc, maar sinds een ongeveer een jaar lukt dit niet meer. Soms zo'n 4 dagen achter elkaar niet, en dan ineens een paar dagen wel. Soms wel vervelend, want dan blijk ik ineens midden op de dag naar de wc te moeten wanneer je op het werk zit. Dan kan ik niet op m'n gemak gaan zitten.

Verder heb ik al jaren last van vermoeidheid en hoofdpijn. Begon allemaal met kaakklachten en verstandskiezen die door kwamen. Ik heb jaren gesukkeld met pijn en kaken die klemmen. Begin dit jaar opnieuw een behandelingstraject gestart, dit keer in het ziekenhuis. Heb een bitje om 's nachts mee te slapen en mijn spieren ontspannen hierdoor. Ofwel de vermoeidheid etc. nam af en ik kan weer goed slapen en geen pijn en vermoeidheid meer in mijn gezicht. In september de laatste aanpassing gehad aan het bitje. Ik was die 3 weken dat ik hem kwijt was enorm vermoeid en toen ik het bitje weer terug had verdwenen de klachten langzaam weer.

Ofwel ik dacht dat de vermoeidheid nu echt af moest nemen want he.. de klachten zijn nu verholpen. Het bitje is aangepast en moet nu precies goed zitten en goed zijn werk kunnen doen. Maar helaas.. de vermoeidheid bleef, de lusteloosheid. Totaal geen libido meer tot groot verdriet van mijn vriend. Ik ben totaal iemand anders dan een aantal jaar geleden. Stemmingswisselingen, verdrietig, lusteloos, alleen maar willen slapen. En als ik kan uitslapen dan lukt me het niet en ben ik alsnog vermoeid. Veel hoofdpijn of juist een hele duffe kop.

In oktober begonnen mijn ogen enorm vermoeid te raken. Ik werd wakker na een hele nacht slaap, en het voelde alsof ik de hele nacht wakker was geweest. Ik mijn ogen laten testen of mijn sterkte van -0,50 misschien verslechterd was en dat daar de vermoeidheid vandaan kwam. Mijn sterkte was verbeterd.. en er was juist geen sterkte meer te meten. Ofwel positief dus, maar aan de andere kant kon de opticien dus niet verklaren waren mijn ogen zo vermoeid waren.

Ik had schouderklachten en sliep daardoor slecht. Dat moest het dan misschien zijn. Dus ik naar de fysio en ja na een paar behandelingen sliep ik al beter. Maar vermoeidheid bleef.

Inmiddels is die extreme vermoeidheid van oktober wel verdwenen. Maar alsnog voel ik me moe, lusteloos, nergens zin in, het liefst de hele avond willen slapen, geen libido. Ik ben multivitamine gaan proberen uit wanhoop, met vitamine D3. Maar echt verschil merk ik niet.

Toen ben ik trage schildklier tegen gekomen op het internet. En kan me in veel dingen wel vinden zoals de vermoeidheid, depressieve gevoelens, onregelmatige stoelgang, geen libido..

Ook merk ik op dat ik de laatste maanden heel vaak een koude neus heb. Koude handen en voeten heb ik altijd wel, zit ook in de familie want ook mijn moeder had dat en mijn zus heeft dat ook. Maar een koude neus valt me steeds vaker op dat ik dat heb.

Verder merk ik dat ik me ook steeds moeilijker kan concentreren op het werk. Veel afgeleid, kan niet snel omschakelen, ben met totaal andere dingen bezig. Past dit ook binnen het plaatje?

Ik heb vorige week besloten dat ik binnenkort naar de dokter moet gaan om bloed te prikken. Kijken waar die vermoeidheid vandaan komt, want het maakt meer kapot dan me lief is. Mijn vriend probeert me wel te helpen en me door die depressieve gevoelens heen te sleuren, maar ook hij kan me niet altijd helpen. En heel vaak begrijpt hij ook niet hoe ik me zo moe kan voelen en dat ik nergens zin in heb. En dat vind ik zo moeilijk.

Maar eigenlijk ben ik een beetje bang.. Stel ik vertel dit verhaal aan de dokter en zeg dat ik getest wil worden op onder andere schildklier... zal hij dit dan ook zomaar doen? Wie weet vind hij het niet passen bij een trage schildklier. En komt natuurlijk misschien ook stom over dat ik deze info van internet heb en dan ook maar gelijk denk dat ik daar last van heb.

Verder heb ik ook het idee dat ik nog niet alles geprobeerd heb om die vermoeidheid tegen te gaan. Zo ben ik een tijd terug een aantal keer opnieuw begonnen om hardlopen op te bouwen, aangezien ik verder niets aan sport doe. Door ziekte en overbelaste spier etc.. moest ik steeds overnieuw beginnen, en nu ben ik pas weer 3 weken bezig. Ik heb het idee dat als ik misschien meer sport dat het dan beter zal gaan en ik me fitter en positiever zal voelen. Ik wil niet naar de dokter met mijn verhaal en dat hij misschien aangeeft dat ik inderdaad meer moet bewegen en moet sporten. Dat had ik zelf ook wel kunnen bedenken.

Maar goed, dat is dus mijn dubio. Verder lees ik verschillende oorzaken van trage schildklier, maar ik geen enkele oorzaak kan ik mijn situatie plaatsen. Ik heb pas sinds een jaar deze klachten en ben 24 jaar. Kan het zomaar ineens opspelen?

Graag zou ik wat advies willen, en misschien zijn er mensen die hetzelfde meegemaakt hebben? Ik ben een beetje radeloos, en zelfs het typen van dit bericht maakt me verdrietig. Ik ben mezelf niet meer en wil mijn energie graag weer terug.

Groetjes, Logano

Teun
Berichten: 634
Lid geworden op: 01 jul 2015, 15:02

Re: Twijfelachtig

Bericht door Teun » 07 dec 2017, 09:22

Duidelijk is wel dat je je helemaal niet happy en gezond voelt. Dus inderdaad naar de huisarts, wat maakt het uit wat hij zegt op jou verhaal en wat er uit gaat komen. Doormodderen zo je nu doet heeft ook geen zin.
Achter een schildklieraandoening kom je alleen door je bloed te laten onderzoeken, misschien kan de huisarts dit onderzoek dan wat breder trekken.
Een trage of te snelle schildklier krijg je zomaar cadeau, er zijn geen oorzaken aan te wijzen waarom dat zo is dus ik begrijp ook niet wat je bedoeld en wat je hebt gelezen en dat je geen oorzaak kunt vinden voor een te trage schildklier.
Maar de verschijnselen zijn niet specifiek voor een trage schildklier, er kunnen zoveel oorzaken zij voor je klachten dat alleen onderzoek uit kan sluiten wat het niet of wel is. Dus naar de huisarts zou ik zeggen. In ieder geval sterkte.

Plaats reactie