Angsten

Over tsh, fT4, T3, antistoffen, echo, biopsie, scintigram, klachten en symptomen
Plaats reactie
Anoneme
Berichten: 4
Lid geworden op: 14 jul 2020, 21:08

Angsten

Bericht door Anoneme »

Een van de dingen die bij mij echt dagelijks op de voorgrond staan zijn de angsten die ik nu ervaar. Het zijn irrationele angsten, en hetgeen waar ik bang voor ben ligt buiten mijn controle. Zowat de hele dag ben ik daar mee bezig, vooral de vraag: "Wat als...?"

Ik word hier echt helemaal gek van en in de avond is het zo erg dat ik vaak een kalmeringsmiddel moet pakken om mezelf even tot rust te laten komen.

Hoe gaan jullie hier mee om? En wordt het beter als ik eindelijk aan de medicatie kan? Ik hoop het zo...

Marguerite
Berichten: 30
Lid geworden op: 03 apr 2019, 16:45

Re: Angsten

Bericht door Marguerite »

Dag Anoneme.

Ik zag dat Laura een paar jaar geleden een stukje erover geschreven had https://wvrtaal.wordpress.com/2013/11/2 ... -klachten/
Dit is nog goed actueel.
Hier staat alles wel een beetje in wat best wel voor velen ‘herkenbaar’ is.

Schildklierproblemen veroorzaken veelvuldig psychosociale problemen zoals je zelf al omschrijft irreële angsten die je gedachten beheersen en geen controle hebben hierover.
De kans is heel erg groot dat als je eenmaal behandeld gaat worden deze klachten ook sterk zullen afnemen, er van uit gaat dat het gerelateerd is aan je schildklierproblematiek.

Het is voor mij ook herkenbaar. ik ben al decennia lang schildklier patiënt. Waarbij ik mijzelf eigenlijk geen patiënt wil noemen want zo voel ik het niet ( meer) .
Ik kan alleen maar uit mijn eigen historie putten ( ik was 14 toen ik de ziekte van Graves kreeg en ik ben nu 60 met een schildklier die niets meer doet) en daartussen heb ik veel stadia doorlopen van het goed instellen op
medicatie waarbij langzaam ook veel lichamelijke maar vooral ook een hoop dingen op mijn pad kwamen van angsten, agressie , depressieve gevoelens, gevoelens van apathie. Het kon me allemaal ook niets meer schelen.

Grotendeels als gevolg van een ontregelde schildklier. Hier kom je helaas vaak pas achter als je tijdens een goede instelling van je medicatie ook geleidelijk beter in je vel gaat zitten. Achteraf kun je dan beredeneren dat
je angsten en ontregelde gedrag grotendeels te wijten was aan een tekort of teveel aan schildklierhormoon. Terugkijkend heeft mijn ontregelde schildklier ( door mij afwijkend gedrag) destijds w’s mijn werk gekost.
Omdat ik geestelijk denk ik verder wel goed in elkaar steek ;-) heb ik veel dingen aan een niet goed functionerende schildklier toegekend. Niet omdat het goed uitkwam maar omdat het gewoon zo was.

Dat het je dagelijkse leven beheerst begrijp ik heel goed, bovendien verlies je voor je gevoel je grip op het leven en vraag je jezelf af komt dit ooit nog goed. Je zit jezelf in de weg maar ook je omgeving snapt het niet.
Het is al heel goed dat je rationeel wel begrijpt dat dit door je schildklierziekte komt dat niet jij dit bent maar dat de aandoening dit veroorzaakt. Dat maakt je gevoel niet beter op dat moment maar
dit is al een hele stap.

Als straks je lichaam weer tot rust komt ( met een behandeling) heeft dit ook invloed op je psychisch welbevinden. Je moet alleen geen wonderen verwachten het gaat niet snel maar het komt wel goed.
Zaak is nu vooral dat je snel een behandeling gaat krijgen en vooral open kaart te spelen met je internist of endocrinoloog .
Weet je, als je eenmaal behandeld wordt trek je ook sneller aan de bel als je voelt dat het de verkeerde kant opgaat want nu herken je de signalen.
Dan kun je ook je leven weer in stijgende lijn oppakken.

Blijft sterk!

Hartelijke groet,

Marguerite

Pomtips
Berichten: 75
Lid geworden op: 31 mar 2018, 22:35

Re: Angsten

Bericht door Pomtips »

Als ik hyper of hormonen aan het ophogen ben ervaar ik veelal een zenuwachtig gevoel in mijn lichaam. Dus bijna alles maakt mij dan gespannen en zenuwachtig (angstig). Het gevoel is er eigenlijk al voordat er ook maar iets gebeurt, maar iedere prikkel verergert het. Daarmee omgaan is de zenuwen toch wat proberen te rationaliseren (voor mij). Ik weet immers dat het door de schildklier komt. En dat ik eigenlijk gefopt word door mijn eigen lichaam. Dus ik probeer het zoveel mogelijk te negeren. Meer kan je niet echt doen behalve wellicht een rustgevend middel. Maar dat is wel een beetje vechten tegen de bierkaai.

Toen ik hypo was was ik fysiek en mentaal volledig uitgeput. Daar komt emotionele instabiliteit bij kijken. Ook dat valt wat te rationaliseren als je weet dat het door de schildklier komt.

Het is echt proberen op een voor jou goed mogelijke afstelling uit te komen. Intussen zoveel als mogelijk negeren en je niet te identificeren met die gevoelens. Die gevoelens ben jij niet, maar zijn slechts emoties veroorzaakt door teveel of te weinig hormonen.
30mg Strumazol+Euthyrox
10-18 TSH 0.53/FT4 14.2 (FT3 5.0) 150mcg
01-19 TSH 0.85/FT4 - (FT3 4.2) 156.25mcg
06-19 TSH 1.1/FT4 13.4 (FT3 4.7) ~150mcg
09-19 TSH 2.7/FT4 11.4 ~125/131mcg
01-20 TSH 1.8/FT4 11.2 ~125mcg

elizabeth27
Berichten: 277
Lid geworden op: 13 okt 2013, 11:54

Re: Angsten

Bericht door elizabeth27 »

Herkenbaar momenteel..... de onrust, het gevoel van paniek..... niet goed weten waarom of waarvoor...... heel slecht tegen geluiden kunnen..... en regelmatig down/dipperig.......
Nu al een aantal maanden aan t hyperen en ondanks verlaging hyper ik nog......

Ik vind dit ook de rotste bijkomstigheden, fysieke zaken kan ik beter mee omgaan. Het zijn altijd van die golfbewegingen...... en gelukkig komen er ook altijd wel weer betere tijden.......

Laat je niet gek maken, is makkelijk gezegd maar zoek afleiding, maak een wandeling, ga erop uit en vertrouw erop dat er eerst weer betere momenten komen en dan ook weer betere dagen. Sterkte en liefs,

Als je aan de medicatie gaat, moet je ook weer een balans vinden, gaat ook wel weer tijd over heen. Uiteindelijk zul je je wel weer beter in je vel voelen zitten

Waarom kan je nog niet aan de medicatie?.

Plaats reactie