Wil iemand meedenken....voel me heel onzeker

Over tsh, fT4, T3, antistoffen, echo, biopsie, scintigram, klachten en symptomen
Ingrid!
Berichten: 11
Lid geworden op: 11 jan 2020, 15:39

Wil iemand meedenken....voel me heel onzeker

Bericht door Ingrid! » 13 jan 2020, 15:06

Hoi allemaal,

Ik ben Ingrid, een vrouw van 57 jaar en net nieuw op dit forum!
7 weken geleden is bij mij de diagnose autoimmuun-thyreoditis gesteld.
Nu heb ik zoveel vragen, ik hoop dat iemand van jullie met me mee wil denken want op dit moment voel ik me heel wanhopig.

Sinds 2007 zie je bij de bloeduitslagen (die heb ik nu opgevraagd) dat mijn TSH langzaam aan het stijgen is.
In 2007 had ik mijn eerste depressie. Hij steeg van 2 naar 4 in 2 maanden daarna zie je het langzaam stijgen, in 2015 zit ik op TSH 15 en 7 weken geleden op een TSH van 17.9
Mijn vrije T4 zakt langzaam van 15 naar nu 10 (net op de ondergrens).
Nu heb ik de afgelopen jaren steeds meer klachten gekregen:
*iedere dag opstaan en ontzettend moe zijn
*het gevoel alsof je je door een moeras moet voortbewegen
*twee jaar geleden de diagnose fybromyalgie.....omdat ik zo ontzettend veel spierpijn had
*een ooglid wat steeds hangt en opzwelt als ik heel erg moe ben
*tintelingen in de vingers
*zweetaanvallen, als ik maar iets doe loopt het zweet over mijn rug, en als ik niets doe heb ik het ontzettend koud

Het afgelopen jaar 2019 raak ik weer in een depressie en kom ik hier niet uit. Slik inmiddels antdipressiva, pammen en nachtmedicatie.
Ik heb me uiteindelijk in oktober en november in een kliniek in epen in Zuid Limburg voor 7 weken laten opnemen.
Hier hanteren ze een holistische benadering en ja warempel hier kwamen ze op de diagnose Hashimoto. Antistoffen zijn geprikt, dit moest onder de 34 zijn bij mij is het 265.

Hier komen mijn vragen (ik heb al veel gelezen van jullie allemaal en ik hoop dat jullie mij een beetje kunnen helpen, ik voel me verdrietig, eenzaam in deze strijd en moet echt nog flink bikkelen, ik voel me zo rot):
*ik zie op het forum dat veel mensen een nog hogere TSH hebben dan ik, kloppen mijn klachten dan wel, kan ik dan toch zoveel last hebben???
*ik voel me steeds vervreemd van de wereld, net of ik in een film loop, dat voelt zo angstig?
*ik voel me gejaagd en nerveus
*het afgelopen jaar was ik vooral heel erg angstig en paniekerig
*kan bijna niet tot rust komen

Qua medicatie heb ik nu levothyroxinenatrium van Teva.
Ik heb 2 weken 25 mcg gehad
daarna 3 dagen 50 mcg
daarna na bloed prikken ((TSH gezakt naar 10.98 en vrije T$ naar 10)
huisarts gaf aan meteen door te gaan naar 75mcg. Dit 2 weken gedaan
Daarna door naar 100mcg toen werd ik heel misselijk, zwaar gejaagd, nerveus en erg angstig
Na 8 dagen terug naar 75 en daar zit ik nu weer een week op.
Nu voel ik me dus nog gejaagd, nerveus, slaap onrustig, voelt alsof ik in een film leef.....

Waar doe ik goed aan???
Is dit nog de depressie.....of juist teveel medicatie....prikken mag maar huisarts heeft liever over 2 weken.

Ik voel me zo niet begrepen, ik bikkel door de dag, ieder uur zie ik voorbij komen....
Heeft iemand van jullie tips voor mij, slikt iemand ook nog iets tegen die gejaagdheid, die is bijna niet te harden.....

Sorry voor mijn lange verhaal, ik ben zo zoekende,
Bedankt alvast als je even mee wil denken....

Ingrid

Gebruikersavatar
Miss E
Berichten: 767
Lid geworden op: 18 jul 2017, 19:06

Re: even voorstellen....

Bericht door Miss E » 13 jan 2020, 16:10

Hoi Ingrid,

Welkom op het forum
*ik zie op het forum dat veel mensen een nog hogere TSH hebben dan ik, kloppen mijn klachten dan wel, kan ik dan toch zoveel last hebben???
Klachten zijn niet TSH waarde gebonden. Bij de een duurde het tot een TSH van 100 tot die omkapte, ik persoonlijk had een TSH van 10 en kwam mijn bed niet meer uit omdat alles te moe, te zwaar en te pijnlijk was. Nadenken kon ook niet meer.
*ik voel me steeds vervreemd van de wereld, net of ik in een film loop, dat voelt zo angstig?
*ik voel me gejaagd en nerveus
*het afgelopen jaar was ik vooral heel erg angstig en paniekerig
*kan bijna niet tot rust komen
Kan allemaal kloppen, bij de een manifesteert het iets anders dan bij de ander. Over het algemeen komen de klachten overeen.
Is dit nog de depressie.....of juist teveel medicatie....prikken mag maar huisarts heeft liever over 2 weken.
Van een tekort aan schildklier hormoon kan je depressief worden, zoals sommige andere fysieke problemen ook een mentale uitwerking kunnen hebben.
Je bent vrij snel opgehoogd met de medicatie, tuurlijk moet je lichaam daar aan wennen, dit kan je lichaam flink laten merken.
Je bent terug gezakt naar 75. als dit echt niet uit te houden is, zou je kunnen zakken met je medicatie, zodat het wat comfortabeler aanvoelt voor je.
Wat wel betekent dat je wat langer bezig bent om weer op te bouwen en de juiste dosis te vinden voor je.
Doorgaans is het pas nuttig om bloed te gaan prikken als je ongeveer 6 tot 8 weken dezelfde dosis slikt.

Als je je te slecht voelt, neem contact op met je arts!
Ik ben persoonlijk geen voorstander van extra medicatie slikken, maar dat is ieder voor zich.
Wees er wel van bewust dat er middelen (medicatie en voeding) bestaan die een wisselwerking hebben met de medicijnen.
De een zorgt voor een slechtere opname waardoor je meer medicatie moet gaan slikken. De ander zorgt voor een verbeterde opname en kan je zakken met je dosis.

Het is moeilijk, het is zwaar. Je bent niet alleen.
Het beste wat je kunt doen hoe moeilijk ook. Is leven met het moment.
Je lichaam is nu even uitgeput en in de war. Laat de boel de boel. Rust uit.
Als je je fit genoeg voelt om iets te doen, dan doe je iets. voelt het te zwaar doe je het niet.
Wees vooral lief voor jezelf, en eis niet teveel van jezelf. Je lichaam is op.
Heb je mensen die je kunnen helpen? in dat geval, schroom niet om om hulp te vragen.
Er komt een tijd dat het weer beter word, en je langzaam weer je gewone dingen kan opbouwen.

Houd moed! je bent goed op weg.

Ingrid!
Berichten: 11
Lid geworden op: 11 jan 2020, 15:39

Re: even voorstellen....

Bericht door Ingrid! » 14 jan 2020, 17:52

Hoi Miss E.

wat lief dat je voor mij de tijd hebt genomen om te antwoorden.
Hier heb ik al wat steun aan.
Gelukkig heb ik ook een fijn gezin maar niemand heeft deze ziekte en begrijpt mijn klachten.

Ik hoop via deze weg meer te weten te komen,

super bedankt hoor, heel fijn!

groetjes
Ingrid

Gebruikersavatar
laura
Berichten: 3264
Lid geworden op: 11 sep 2013, 22:42
Contacteer:

Re: even voorstellen....

Bericht door laura » 15 jan 2020, 09:58

hallo Ingrid,

Er wordt veel onderzoek naar de combinatie depressie-schildklier gedaan.
Je zou hier een kunnen kijken: https://schildkliertje.blogspot.com/201 ... oloog.html
laura

Kijk voor meer informatie ook eens op Schildkliertje.

Raadpleeg altijd een arts als je twijfelt over je gezondheid.
Het Schildklierforum kan niet worden beschouwd als vervanging van een consult of een behandeling.

Ingrid!
Berichten: 11
Lid geworden op: 11 jan 2020, 15:39

Re: even voorstellen....

Bericht door Ingrid! » 17 jan 2020, 12:34

Hallo Laura,

dank je wel voor deze site!
Ik ga het op mijn gemak eens allemaal lezen.
Super fijn!

Ik voel dat het langzaam de goede kant op gaat.
Heb nog een vraag:
dat gejaagde gevoel van de euthyrax is zo vervelend, ik heb vandaag even ipv 75mcg , nu even 50mcg geslikt en ik voel me ineens veel minder gejaagd, wel weer heel erg moe maar dat heb ik bijna liever....
Mijn bloedwaardes waren eergisteren: Tsh: 6.3 (ik kwam van de 18 af) en Ft4 :13 (ik kwam van 10 af) dan zou je zeggen ga door met 75mcg en misschien ook nog hoger, ik slik nu 4 weken 75mcg, maar ik voel me zo rot en gejaagd en dan ook nog licht angstig. Heb je, of andere mensen hier nog tips voor mij???

ik ben super blij als iemand reageert,

Laura, super bedankt
fijn!
groetjes Ingrid

Florence
Berichten: 805
Lid geworden op: 28 jun 2017, 18:14

Re: even voorstellen....

Bericht door Florence » 17 jan 2020, 16:08

Dag Ingrid,

Heb je het idee dat de anti depressiva iets voor je doen.?
Het zijn natuurlijk wel medicijnen met een bijwerking.

En hoe staat het met jouw overgang.? Je bent 57 en dan zou je daar nog steeds ook klachten van kunnen hebben. Een combinatie is niet uit te sluiten. En al helemaal niet ideaal.

Ik hoop dat je lijf snel tot rust komt, het zijn echt nare klachten, ik herken ze.

Sterkte, Florence

Ingrid!
Berichten: 11
Lid geworden op: 11 jan 2020, 15:39

Re: even voorstellen....

Bericht door Ingrid! » 18 jan 2020, 17:40

Hoi Florence,

ik weet bijna zeker dat de anti-depressiva niets doen!
Maar vorig jaar hebben ze mij hier aan gezet omdat eerst aan een depressie is gedacht. Pas sinds 8 weken nu hebben ze bij mij Hashimoto vastgesteld.
Echt waar, ik voel me nu langzaam opknappen, werkelijk alle klachten had ik.....

Nu wacht ik even totdat ik me iets beter voel, meer reserve heb, en ga dan met de psychiater die anti-depressiva eraf halen.
Weet jij toevallig of dit ook weer invloed kan hebben op de tsh/Ft4???
Want dat vind ik dan ook wel weer een dingetje....

Ik ben vandaag voor het eerst sinds 1 jaar en 1 maand, bijna angstvrij.....ik ervaar nog een lichte angstprikkel.
Ik weet niet wat ik mee maak, ik ben blij maar ook verdrietig dat dit allemaal zo laat pas is opgemerkt.

Tja de overgang, ik weet dit niet zo goed....bij mij hebben ze 10 jaar geleden mijn baarmoeder verwijderd dus....tja of dit ook nog een rol speelt.....ik weet het niet.......zal best kunnen .....

Wat ontzettend lief dat je hebt gereageerd, allen de herkenning vind ik zo fijn,
mocht ik iets voor jou kunnen betekenen dan hoor ik het graag maar ik ben nog wel een groentje in het land van schildklierperikelen.....

super thanks,

groetjes
Ingrid

Florence
Berichten: 805
Lid geworden op: 28 jun 2017, 18:14

Re: even voorstellen....

Bericht door Florence » 18 jan 2020, 22:14

Hoi Ingrid,

Bij mij in de bijsluiter staat dat Thyrax de Werking van Tricyclische AD versterkt.
Er is dus interactie tussen deze medicijnen. De apotheek kan je zeker meer vertellen.
Bouw maar heel heel langzaam af onder begeleiding als je zover bent.

Wat fijn dat de angsten naar de achtergrond zijn , hopelijk voorgoed.
Hier zijn ook wat tranen gelaten hoor uit machteloosheid, je zo beroerd voelen en geen uitweg zien, vinden.

Artsen weten het vaak ook niet.

Mooi dat je je al beter voelt!

Groet, Florence

hap
Berichten: 44
Lid geworden op: 09 feb 2016, 13:59

Re: even voorstellen....

Bericht door hap » 19 jan 2020, 11:42

Goedemorgen,
Kijk even onder medicijnen en invloed paroxetine en schildklierwaardes.
Ikzelf ben ook aan de ad gezet door de huisarts. 2 keer geprobeerd om hiermee af te bouwen en beide keren totaal een van slag zijnde schildklier. Koste mij een half jaar om weer stabiel te worden. Heb het nu maar geaccepteerd en wil dit nooit meer meemaken.
Dus overleg met de endo of hij je waardes om de paar weken in de gaten houdt. Het afbouwen op zich leverde mij geen problemen op. Heel rustig in twee maanden. Geen directe reactie, maar na een week of 4 plotseling heel ziek worden. Bloed geprikt en zeer afwijkende schildklierwaardes.
Sterkte ermee. Hoop dat het je lukt.

Groetjes,
Hap.

Ingrid!
Berichten: 11
Lid geworden op: 11 jan 2020, 15:39

Re: even voorstellen....

Bericht door Ingrid! » 19 jan 2020, 14:54

Hoi Hap en Florence,

bedankt voor jullie reacties!
Daar ben ik jullie zo dankbaar voor.

Paroxetine is geen tricyclische anti-depressiva en volgens de apotheek kan dit goed samen.
Tja die afbouw dat vind ik ook heel eng.....ik durf dit nu nog niet aan na 2 dagen geen angst.

Verder twijfel ik steeds over mijn hoogte van opbouw van de levothyroxinenatrium.
Ik zit al 5 weken op 75mcg maar ik blijf me heel gejaagd voelen en heb vaak hoofdpijn.
Ik twijfel of ik niet beter terug kan gaan naar 62,5 of moet ik doorbijten, wat is jullie ervaring???
Ook kampte ik vrijwel meteen toen ik aan dit medicijn ging met oordopjes die doorplopte (ik weet even niet hoe ik dit moet uitleggen) maar nu gaat dit over in een geluid alsof er een kleine krekel in mijn oor zit.......zou dit met de opbouw te maken hebben??? Herkennen jullie dit?
Ik vind dit laatste echt akelig erbij.

Mag ik nog iets anders vragen:
1)stress heeft toch ook invloed op je schildklierwaardes, hoe gaat dit als je goed bent ingesteld?
2)als je veel inspanning levert, flink sport, kan dit dan ook nog iets met je doen als je goed bent ingesteld?
3) als je antistoffen 265 waren, moet je dit dan ooit nog een laten prikken of heeft dit geen nut meer?
4) als je de ziekte van Hashimoto hebt, kan je schildklier toch nog zelf wat werken? en hoe weet je dit????
5) mijn huisarts vindt het niet nodig dat ik naar een endocrinoloog word gestuurd, hoe staan jullie hierin???

Oefff ik realiseer me dat ik veel vraag, ik ben nog zo lerende,
Kijken jullie maar of je zin hebt om te reageren, ik zou het enorm waarderen,

vriendelijke groetjes en super bedankt voor jullie steun!
Ingrid

Plaats reactie